Op mystieke wijze breken de eerste zonnestralen door de schemering en vallen op het oppervlak van de Laacher See. De bergen die het meer omringen, werpen lange schaduwen die bizarre beelden tekenen. Je voelt dat er op deze plek ooit iets groots is gebeurd dat het omringende landschap heeft gevormd.

Op dit mysterieuze ochtenduur komt Laachus tot leven – een steen die precies hier thuishoort. Hoe lang Laachus daar al ligt, weet hij niet. Het staat alleen vast dat het een lange tijd moet zijn.

Voorzichtig knippert Laachus in het zwakke licht van de opkomende zon en ziet het meer dampend voor zich liggen. Hier en daar ziet hij luchtbellen in het water opstijgen, die cirkels op het oppervlak trekken. Nog slaperig geeft Laachus toe aan het verlangen om in het koude water te stappen om zich op te frissen. Door het glasheldere water heen ontdekt hij talrijke andere stenen op de bodem van het meer. Laachus is blij. Hij zou graag gezelschap hebben en denkt na: „Misschien kan ik daar beneden een vriend vinden, met wie ik 53 meter onder het wateroppervlak kan spelen“.

Laachus haalt diep adem en springt kopje onder in het meer. Hij trappelt, spettert en roeit met zijn armen, maar het helpt allemaal niets. Laachus blijft aan het oppervlak, alsof een mysterieuze kracht of een raadselachtige weerstand hem ervan weerhoudt onder te duiken. Volledig uitgeput laat Laachus zich op het wateroppervlak drijven en piekert erover waarom hij zo anders is. De zon staat al bijna loodrecht aan de hemel als Laachus uit het meer klimt en besluit: „Ik zal geen rust vinden voordat ik een verklaring heb voor deze onzichtbare kracht.“

En zo trekt Laachus eropuit door het legendarische vulkaangebied van de Laacher See om uit te zoeken waarom hij kan zwemmen.

Locatiegegevens:

Laacher See, 56653 Maria Laach